Het noordwestelijke punt van Kreta wordt ingenomen door het schiereiland Gramvousa, nabij de kleine eilanden “Himeri” en “Agria” Gramvousa. Tussen de eilanden vormt zich een relatief veilige haven, de eerste die men tegenkomt vanuit het westen. Op deze strategische locatie besloten de Venetianen een fort te bouwen als onderdeel van hun inspanningen om de verdediging van Kreta te versterken. De eerste die de Venetianen het idee gaf het eilandje te versterken, was Sofianos Evdemonogiannis, een Griekse militair in Venetiaanse dienst. De bouw van het fort op de top van de steile rots in het westen van het eiland begon in 1579 volgens de plannen van ingenieur Latino Orsini. Het fort volgde de vorm van het terrein, versterkte de zwakste punten met bastions en liet de steilste delen onbeschermd. Het fort heeft een driehoekige vorm en beschikte over alle benodigde voorzieningen, zoals kazernes, magazijnen, kapellen, putten en watertanks. Na de verovering van Kreta door de Turken in 1669 bleef het fort in Venetiaanse handen, net als de versterkte eilanden Souda en Spinalonga. De commandant van het fort, Luca Della Rocca, gaf het in 1692 over aan de Turken, nadat het door de Venetianen was verlaten en geen strategische betekenis meer had. Het gebruik van het fort in de daaropvolgende jaren was gering. Tijdens de revolutie van 1821 werd het tijdelijk door opstandelingen bezet en diende het als uitvalsbasis voor raids en piraterij. 

http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Τσίγκου Αγγελική-Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων
https://www.kastra.eu/