Gimnazjon był zbudowany na dwóch poziomach. Na górnym tarasie znajdował się ksystos, kryta hala o szerokości 7 m i długości 178,35 m, czyli takiej samej jak długość stadionu pytyjskiego. Tutaj sportowcy ćwiczyli biegi podczas złej pogody, a nazwa pochodziła od konieczności zeskrobywania powierzchni w celu jej wyrównania. Niedawne wykopaliska odsłoniły ksystos na całej jego długości. Początkowo, w IV wieku p.n.e., był on wykonany w porządku doryckim z porowatego kamienia. Później jednak Rzymianie zastąpili kolumnadę fasady kolumnadą jońską wykonaną z marmuru. Równolegle do ksystosu znajdowała się paradromis – wyrównany otwarty tor o szerokości 6 m, przeznaczony do treningu biegów. Na dolnym tarasie znajdowała się palestrа, obejmująca kwadratowy centralny dziedziniec otoczony portykami podzielonymi na pomieszczenia. Inskrypcje informują o przeznaczeniu tych pomieszczeń jako sali do gry w piłkę (sphairisterion), szatni, pomieszczenia do nacierania ciała pyłem (konima) oraz prawdopodobnie sanktuarium Hermesa lub Heraklesa. Na dziedzińcu odbywały się ćwiczenia w zapasach i boksie. Na zachód od palestry zachował się do dziś okrągły basen o średnicy 10 m i głębokości 1,80 m, stanowiący podstawowy element greckiej łaźni. Za nim szereg kranów doprowadzał wodę ze Źródła Kastalskiego do dziesięciu kamiennych mis połączonych ze sobą. Były to umywalnie dla sportowców. Jeszcze dalej na zachód w 120 r. n.e. zbudowano balaneion, czyli rzymskie termy przeznaczone do gorących kąpieli. Kilka wieków później teren gimnazjonu został zajęty przez klasztor bizantyński. Jego główny kościół (katholikon), wzniesiony nad palestrą, został rozebrany w 1898 roku w celu przeprowadzenia wykopalisk. Na jednej z klasycznych kolumn, ponownie wykorzystanej w klasztorze, lord Byron wyrył swoje imię podczas wizyty w Delfach.Gimnazjon był zbudowany na dwóch poziomach. Na górnym tarasie znajdował się ksystos, kryta hala o szerokości 7 m i długości 178,35 m, czyli takiej samej jak długość stadionu pytyjskiego. Tutaj sportowcy ćwiczyli biegi podczas złej pogody, a nazwa pochodziła od konieczności zeskrobywania powierzchni w celu jej wyrównania. Niedawne wykopaliska odsłoniły ksystos na całej jego długości. Początkowo, w IV wieku p.n.e., był on wykonany w porządku doryckim z porowatego kamienia. Później jednak Rzymianie zastąpili kolumnadę fasady kolumnadą jońską wykonaną z marmuru. Równolegle do ksystosu znajdowała się paradromis – wyrównany otwarty tor o szerokości 6 m, przeznaczony do treningu biegów. Na dolnym tarasie znajdowała się palestrа, obejmująca kwadratowy centralny dziedziniec otoczony portykami podzielonymi na pomieszczenia. Inskrypcje informują o przeznaczeniu tych pomieszczeń jako sali do gry w piłkę (sphairisterion), szatni, pomieszczenia do nacierania ciała pyłem (konima) oraz prawdopodobnie sanktuarium Hermesa lub Heraklesa. Na dziedzińcu odbywały się ćwiczenia w zapasach i boksie. Na zachód od palestry zachował się do dziś okrągły basen o średnicy 10 m i głębokości 1,80 m, stanowiący podstawowy element greckiej łaźni. Za nim szereg kranów doprowadzał wodę ze Źródła Kastalskiego do dziesięciu kamiennych mis połączonych ze sobą. Były to umywalnie dla sportowców. Jeszcze dalej na zachód w 120 r. n.e. zbudowano balaneion, czyli rzymskie termy przeznaczone do gorących kąpieli. Kilka wieków później teren gimnazjonu został zajęty przez klasztor bizantyński. Jego główny kościół (katholikon), wzniesiony nad palestrą, został rozebrany w 1898 roku w celu przeprowadzenia wykopalisk. Na jednej z klasycznych kolumn, ponownie wykorzystanej w klasztorze, lord Byron wyrył swoje imię podczas wizyty w Delfach.