Szkoła Platona działała przez około tysiąc lat, przeżywając swój największy rozkwit zwłaszcza za czasów tzw. filozofów neoplatońskich, aż do roku 529 n.e., kiedy to na mocy dekretu cesarza Justyniana zamknięto na zawsze wszystkie ośrodki edukacyjne w Atenach, co wyznaczyło rzeczywisty koniec starożytnego świata. Nowożytni podróżnicy, którzy poszukiwali Szkoły Platona, utożsamili jej lokalizację także dzięki przetrwaniu starożytnej nazwy w formie „Kathímeia”. Wykopaliska rozpoczęły się w 1929 roku z inicjatywy egipskiego architekta, wielbiciela Platona, P. Aristofrona, który nadzorował prace i finansował je aż do 1940 roku. Kontynuowano je od 1955 do 1963 roku pod kierownictwem F. Stavropoullosa, ze środków Towarzystwa Archeologicznego. Najważniejsze widoczne dziś zabytki Akademii Platona znajdują się w trzech miejscach: 1. „Święty Dom” W pierwszym miejscu, w parku, tuż na północ od ulicy Drakontosa, pod ochronnym daszkiem znajduje się „Święty Dom” z czasów geometrycznych (ok. 700 p.n.e.), zbudowany z niepalonych cegieł, oraz drugi dom, prehistoryczny, z okresu wczesnohelladzkiego, o apsydowym kształcie (ok. 2500 p.n.e.). Oba te budynki są pozostałościami rzadkiej osady przed założeniem tutaj gimnazjum. W niedalekiej odległości odkryto (obecnie zasypany) długi mur z przyporami, który utożsamiany jest z murem z opisów starożytnych źródeł — czyli otoczeniem parku. Fragmenty murów znaleziono także w innych miejscach, a także kamienne kolumny z inskrypcją „?ros” (punkt orientacyjny) Akademii. 2. Gimnazjum W drugim miejscu, w parku, pomiędzy głównym wejściem (ulice Kratylosa i Tripoleos) a kościołem św. Tryfona, odkryto fragment gimnazjum. Zachowały się widoczne części dużego prostokątnego dziedzińca palaestry otoczonego długimi, zamkniętymi pomieszczeniami. Na północ od niego znajdował się zbiornik wodny służący łaźni sportowców. Budynek datowany jest zwykle na I wiek p.n.e. – I wiek n.e. Według innej interpretacji północne pomieszczenia pełniły funkcję biblioteki szkoły Platona. Po obu stronach znaleziono także fragmenty budowli z czasów rzymskich, które z pewnością związane były z funkcjami sportowymi i edukacyjnymi tego miejsca. 3. Czworoboczny Perystylion W trzecim miejscu, przy ulicach Platonos i Eukleidou, znajduje się częściowo zachowany „Czworoboczny Perystylion” (IV lub III wiek p.n.e.) o wymiarach 40x40 m. Forma architektoniczna i funkcja tego budynku nie są jasne. Jedna z interpretacji mówi, że to prawdziwa palestra gimnazjum. Gliniane, malowane metopy z VI wieku p.n.e. znalezione tutaj świadczą o istnieniu starszej, publicznej budowli.