Amfissa, de belangrijkste stad van de Westelijke Lokriërs, ontwikkelde zich dankzij haar strategische ligging en beleefde haar grootste bloei tijdens de klassieke, hellenistische en vroeg-Romeinse periode. De stad dankt haar naam aan de nimf Amfissa, dochter van de mythische koning Makar, zoon van Aiolos. Haar bewogen geschiedenis wordt weerspiegeld in de versterkte akropolis en de stadsmuren, die het hart vormden van het verdedigingssysteem van de oude stad. Amfissa is sinds de geometrische periode bewoond en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van het oude Griekenland door deel te nemen aan oorlogen en conflicten. Het belangrijkste keerpunt was de verwoesting van de stad door Philippus II van Macedonië in 338 v.Chr., waarna zij werd herbouwd en opnieuw tot bloei kwam. Tijdens de Frankische overheersing werd Amfissa de zetel van een baronie en stond zij bekend als La Sole. Uit deze middeleeuwse naam ontstond later de naam Salona, waaronder de stad tijdens de Ottomaanse periode en tot in de moderne tijd bekend bleef. De archeologische vindplaats van Amfissa omvat de resten van de oude stad en haar verdedigingsmuur. Tot de best bewaarde monumenten behoren de stadsmuren. Nog altijd zijn delen zichtbaar van zowel isodome als polygonale metselwerken die ouder zijn dan de verwoesting van 338 v.Chr. Oud bouwmateriaal dat na de verwoesting verspreid lag, werd tijdens de middeleeuwse herbouw in de muren verwerkt. Tegenwoordig zijn grote delen van de middeleeuwse vestingwerken duidelijk zichtbaar, gebouwd met rechthoekige antieke steenblokken, verbonden met mortel en aangevuld met kleinere stenen. De belangrijkste vondsten van de opgravingen in het oude Amfissa worden tegenwoordig tentoongesteld in het Archeologisch Museum van Amfissa.

http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Α. Τσαρούχα, Αρχαιολόγος