De meest bekende en belangrijke natuurlijke bron van de Heilige Rots, de Klepsydra, ligt op de noordelijke helling en strekt zich uit ten zuiden van het Peripatos-pad. Sinds de Neolithische tijd voorzag zij de bewoners van overvloedig water, dat uit putten werd opgepompt. De oudste naam was Empedo, naar de nimf die op deze plek werd vereerd. Later kreeg de bron de naam Klepsydra, of “waterdief”, omdat een deel van het water in de zomermaanden verdween en via een ondergrondse leiding naar de haven van Faleron in Athene werd geleid. Het eerste fonteingebouw werd gebouwd in de tijd van Kimon (470–460 v.Chr.) en bestond uit een rechthoekig bassin met waterinlaten en een platform om het water op te pompen. Voor de fontein werd ook een groot geplaveid plein aangelegd, waarvan het precieze gebruik echter onduidelijk is. Tijdens de Romeinse tijd blokkeerden rotslawines de bron, waardoor later een put met een gewelfde beschermende constructie werd gegraven. In de christelijke periode werd de bron omgevormd tot een kleine kapel, bekend als de Kerk van de Heilige Apostelen in Marmer. Tijdens de Griekse Onafhankelijkheidsoorlog voorzag de Klepsydra de Griekse strijders van drinkwater en maakte deel uit van een verdedigingswerk gebouwd door Odysseas Androutsos.

  http://odysseus.culture.gr https://efaathculture.gr