Starożytna świątynia była dorycka, otoczona kolumnami – po 6 kolumn na wąskich bokach i 12 na dłuższych. Jej wnętrze miało dość nietypowy układ. Wschodnia część składała się z przedsionka, dwukolumnowego portyku i celli podzielonej na trzy nawy przez dwie kolumnady. To właśnie tam przechowywano drewnianą kultową statuę (xoanon) bogini Ateny. W zachodniej części znajdowały się trzy pomieszczenia poświęcone różnym kultom: Posejdona-Erechtheusa, Hefajstosa i Boutesa. Do tej świątyni przypisuje się marmurowe tympanony z przedstawieniami Gigantomachii, które są obecnie wystawione w Muzeum Akropolu, oraz rynny zakończone głowami lwów i baranów. Z tego samego marmuru z Paros wykonano także metopy, gzymsy i dachówki, podczas gdy reszta świątyni zbudowana była z wapienia. Świątynia została odkryta w 1885 roku, a W. Dorpfeld był pierwszym, który ją rozpoznał. Dziś zachowały się jedynie fundamenty wzdłuż południowej strony Erechtejonu, a na miejscu widoczne są także dwie kamienne podstawy kolumn z czasów geometrycznych.

ΠΗΓΗ:http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Ιωάννα Βενιέρη, αρχαιολόγος