Osada geometryczna w Zagorze znajduje się na płaskowyżu charakterystycznego i dość stromego półwyspu, na wysokości 160 m n.p.m. Podczas wykopalisk odsłonięto znaczną część osady geometrycznej, datowanej na okres od X do VIII wieku p.n.e., która od strony lądu była chroniona przez potężny mur obronny o długości 110 m. Wejście do osady prowadziło przez dużą bramę, przebudowaną w VI wieku p.n.e., kiedy wzniesiono również świątynię. Sanktuarium, którego założenie datuje się na VIII wiek p.n.e., funkcjonowało aż do V wieku p.n.e., mimo że osada została opuszczona około 700 roku p.n.e. Świątynia, zbudowana około 575–500 roku p.n.e., ma formę megaronu, z zamkniętym pronaosem i naosem, który obejmował stary ołtarz. Być może czczono tu Atenę. Zabytki znalezione na terenie osady są eksponowane w Muzeum Archeologicznym na Andros.

http://odysseus.culture.gr/
https://andros.gr/