Amfipolis została założona w 438/7 r. p.n.e., chociaż region ten był zamieszkany już od okresu neolitu. W epoce macedońskiej Amfipolis rozwinęła się w potężne i autonomiczne miasto Królestwa Macedonii, osiągając znaczny rozwój gospodarczy i kulturalny. Wykopaliska archeologiczne odsłoniły fragmenty murów miejskich, sanktuaria oraz budynki publiczne i prywatne. Po rzymskim podboju Macedonii w 168 r. p.n.e. Amfipolis została stolicą Pierwszego Okręgu Macedonii. Jej położenie przy Via Egnatia oraz bogate zaplecze gospodarcze przyczyniły się do jej wielkiego rozwoju ekonomicznego i kulturalnego aż do późnej starożytności. Znaczenie strategiczne Amfipolis wynikało z jej położenia w pobliżu żyznych ujść rzeki Strymon oraz złotonośnych złóż góry Pangajon, co czyniło ją cennym celem dla Ateńczyków. W północnej części murów miasta odkryto wielką Bramę C, do której prowadził drewniany most nad rzeką Strymon. Stanowiła ona ważny punkt obronny i komunikacyjny. Wykopaliska odsłoniły znaczące części miasta, w tym mury, budynki publiczne i prywatne, sanktuaria, mozaikowe posadzki, rzeźby oraz inskrypcje. Szczególnie imponującym zabytkiem jest Lew z Amfipolis, jeden z najbardziej znanych pomników grobowych starożytnej Grecji. Kolejnym ważnym zabytkiem jest Kurhan Kasta, gdzie odkryto monumentalny hellenistyczny kompleks grobowy z wyjątkowymi elementami architektonicznymi i rzeźbiarskimi, takimi jak Sfinksy, Kariatydy oraz słynna mozaika przedstawiająca porwanie Persefony.

http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Πηνελόπη Αγαλλοπούλου, αρχαιολόγος
https://amphipolisproject.org/