Het kasteel van Lamia ligt op de top van een rotsachtige heuvel, domineert de stad en houdt het Spercheios-dal tot aan de Maliakosbaai en de doorgang naar Thessalië onder toezicht. Het is het belangrijkste historische monument van de regio, met sporen van bewoning die teruggaan tot de Vroege Bronstijd (2700–2300 v.Chr.). De versterkte acropolis fungeerde als verdedigingscentrum tijdens de Klassieke en Hellenistische periodes en was verbonden met de muren van de benedenstad. Het oudste deel van de ommuring, polygonaal van vorm, dateert uit de 5e eeuw v.Chr., terwijl andere delen met trapeziumvormig en rechthoekig metselwerk bewaard zijn gebleven aan de basis van de verdedigingswerken. Tegenwoordig heeft de ommuring de vorm van een rechthoekige driehoek met kantelen en een wandelgang. Het kasteel werd geleidelijk gebouwd door de heersers van Lamia bovenop de resten van de oude acropolis en is nog in zeer goede staat. Het noordelijke en zuidelijke deel rust op rotsen, terwijl het oostelijke en westelijke deel op steile hellingen ligt, met een omtrek van 600 meter en een hoogte tot 13 meter. Het kasteel heeft twee poorten: de zuidoostelijke “Sidirá”-poort met een stenen boog en een ontlastingsboog van baksteen, en de noordoostelijke poort met een gewelfde bakstenen latei. Torens versterken de muren, vooral bij de poorten, hoeken en kwetsbare punten. Binnen is het kasteel verdeeld in drie sectoren door twee dwarsmuren, wat interne verdediging mogelijk maakt als de hoofdingang wordt doorbroken. Het noordelijke deel, de Acropolis-toren, is het hoogste en diende als laatste toevluchtsoord voor de verdedigers, toegankelijk via een stenen boogpoort. Deze interne indeling werd waarschijnlijk aangebracht door Franken of Catalanen.   

http://odysseus.culture.gr/Συντάκτης Ελένη Ζάχου, αρχαιολόγος
http://www.efafeu.gr/ https://www.lamia.gr/
https://culture.lamia.gr/