Rezydencja Tavaniótis została zbudowana w latach 1880–1885 przez Parrásiosa Tavaniótisa. Na parterze pomieszczenie chamoyi służyło do gotowania i wykonywania innych prac letnich. W katoyi w południowo-zachodnim narożniku znajdowała się tłocznia do winogron, murowane magazyny na oliwki oraz duże dzbany na wino i oliwę. Na piętrze zachodnia i południowa część hayati oraz sali wysuwają się w formie sachnisia (zamkniętych balkonów). Drewniany dach jest czterospadowy nad głównym korpusem budynku i trójpołaciowy nad wystającymi częściami hayati od zachodu i południa. Prace konserwatorskie obejmowały wykonanie dokumentacji pomiarowej budynku, wymianę późniejszych spoin i tynków, wymianę przegniłych drewnianych wiązań w murach, usunięcie późniejszych przybudówek, restaurację sachnisia, częściową rekonstrukcję ścian tsatmadotichoi (ścian z drewnianym szkieletem wypełnionym kamieniami, cegłami lub gliną) oraz ścian bagdatotichoi (ścian z listewek pokrytych tynkiem, służących do obudowy drewnianego szkieletu), wymianę starego drewnianego dachu i jego dachówek, naprawę i rekonstrukcję drzwi i okien, drewnianych schodów, drewnianych podłóg i sufitów piętra, restaurację kominków i dziedzińca oraz naprawę muru otaczającego posesję. W odrestaurowanej rezydencji mieści się wystawa archeologiczna zatytułowana Maroneia i Ismaros od czasów prehistorycznych do czasów nowożytnych. Zwiedzanie rozpoczyna się na piętrze, natomiast ekspozycja na parterze została podzielona tematycznie na pięć części: amfory i naczynia kuchenne; wino i sympozjon; aspekty życia publicznego; religia; stele nagrobne i reliefy z okresu starożytnego, rzymskiego i bizantyjskiego; oraz elementy architektoniczne chrześcijańskich kościołów.

http://odysseus.culture.gr/ Χρύσα Καραδήμα

https://archaeologicalmuseums.gr/el/museum/5df34af3deca5e2d79e8c14b/tavaniotis-mansion