Na skraju Wielkiej Tumpy znajdowały się ruiny grobu macedońskiego IV, jednokomorowego monumentu, prawdopodobnie zbudowanego w III wieku p.n.e., być może w celu przechowania szczątków Antygona Gonatasa. Grób ten, niechroniony przez ogromne nasypy ziemi Wielkiej Tumpy, nie tylko został zbezczeczony, ale też w ciągu wieków został poważnie zniszczony, tak że pozostały jedynie ślady murów i kilka fragmentów kolumn oraz części górnej fasady, które wystarczają do pewnego odtworzenia jego formy. Cztery wolnostojące kolumny doryckie tworzą przy fasadzie prymitywny portyk, stanowiąc unikalną i godną uwagi cechę architektoniczną, ponieważ we wszystkich innych grobach macedońskich kolumny są przytwierdzone do ściany w formie półkolumn. Kolumnada była zwieńczona charakterystycznym architrawem doryckim i fryzem z tryglifami i metopami, ale zamiast frontonu, jak w grobie Filipa II i Aleksandra IV, znajdował się tu fryz joński, kolejna wyjątkowa cecha pokazująca, że twórca monumentu świadomie kontynuował tradycję architektoniczną sąsiednich królewskich grobów Wielkiej Tumpy, których kształt musiał być w jego czasach żywy w pamięci.

http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Αγγελική Κοτταρίδη, αρχαιολόγος