Η Δημητριάδα ιδρύθηκε στις αρχές του 3ου αι. π.Χ. από τον Δημήτριο Πολιορκητή, σε καίρια θέση στον Παγασητικό κόλπο, με σκοπό τη δημιουργία ενός ισχυρού ελληνιστικού κέντρου. Η νέα πόλη προέκυψε από τη συνοίκιση μικρότερων οικισμών και την ενσωμάτωση της παλαιότερης πόλης των Παγασών, αποκτώντας γρήγορα πολιτική και οικονομική σημασία.
Η περιοχή, ωστόσο, είχε ήδη μακρά ιστορία κατοίκησης από τη Νεολιθική εποχή. Στα Πευκάκια έχουν εντοπιστεί σημαντικά προϊστορικά ευρήματα, που δείχνουν συνεχή παρουσία από τη Νεολιθική μέχρι την Εποχή του Χαλκού, με έντονη ναυτική και εμπορική δραστηριότητα και πιθανές συνδέσεις με την Ιωλκό και την αργοναυτική παράδοση.
Κατά την ελληνιστική περίοδο η Δημητριάδα εξελίχθηκε σε μεγάλο διοικητικό και εμπορικό λιμάνι των Αντιγονιδών, με πολυεθνικό χαρακτήρα και έντονη στρατηγική σημασία. Μετά τη ρωμαϊκή κατάκτηση, η πόλη σταδιακά παρακμάζει, χωρίς όμως να χάσει πλήρως τον ρόλο της ως τοπικό κέντρο μέχρι τους παλαιοχριστιανικούς χρόνους, οπότε και εγκαταλείπεται οριστικά τον 6ο αι. μ.Χ.
Οι ανασκαφές έχουν φέρει στο φως εκτεταμένα τμήματα της οχύρωσης, δημόσια κτήρια, το ανάκτορο, το θέατρο, ιερά, οικιστικά σύνολα και νεκροπόλεις, αποκαλύπτοντας την πολεοδομική οργάνωση και τη διαχρονική εξέλιξη μιας από τις σημαντικότερες πόλεις της αρχαίας Θεσσαλίας.

http://odysseus.culture.gr/Συντάκτης Π. Τριανταφυλλοπούλου, αρχαιολόγος