Η Σελινούς, μια από τις τρεις αρχαίες πόλεις της νήσου Πεπαρήθου, της σημερινής Σκοπέλου, ιδρύθηκε πιθανότατα κατά τον δεύτερο ελληνικό αποικισμό (8ος αι. π.Χ.) από Χαλκιδείς στη θέση του σημερινού οικισμού του Λουτρακίου Γλώσσας. Το αρχαίο της όνομα είναι γνωστό από αναθηματική επιγραφή των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων (2ος αι. μ.Χ.), ενώ η σημερινή ονομασία του οικισμού προέρχεται πιθανόν από τα λουτρά που λειτουργούσαν στην περιοχή κατά την αρχαιότητα. Η ακρόπολη των κλασικών χρόνων (5ος – 4ος αι. π.Χ.) βρισκόταν πάνω στο λόφο “Παλαιόκαστρο”, όπου σώζονται τμήματα των ισχυρών οχυρωματικών τειχών. Η κάτω πόλη εκτεινόταν στα Ν και ΝΑ της ακρόπολης. Στους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους (1ος – 4ος αι. μ.Χ.) η Σελινούς γνώρισε μια τελευταία περίοδο ακμής. Στην πόλη υπήρχαν μεγάλα δημόσια και ιδιωτικά κτίρια, καθώς και λουτρά. Τα κτίρια ήταν τουλάχιστον διώροφα και σώζονται σήμερα σε μεγάλο ύψος. Αρκετά τμήματα κτιρίων έχουν ερευνηθεί κατά τη διάρκεια ανασκαφών και ορισμένα έχουν διατηρηθεί ορατά και είναι επισκέψιμα ανάμεσα σε οικίες του οικισμού του Λουτρακίου. Στη ίδια περίοδο χρονολογούνται επίσης επιγραφές, αγάλματα και ανάγλυφα, σαρκοφάγοι και άλλα ευρήματα που παρέχουν πληροφορίες για το δημόσιο και τον ιδιωτικό βίο των κατοίκων της Σελινούντας, αλλά και για τον κόσμο των νεκρών. Στη θέση «Κατακαλού», στα ΝΑ του Λουτρακίου και δίπλα στη θάλασσα, σώζονται τα κατάλοιπα ενός κτιρίου με λουτρά που χρονολογείται επίσης στους ρωμαϊκούς αυτοκρατορικούς χρόνους (3ος – 4ος αι. μ.Χ.). Το μνημείο αυτό αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής της εποχής αυτής, αλλά δεν είναι σίγουρο αν πρόκειται για δημόσια λουτρά ή για ιδιωτικά λουτρά μιας μεγάλης παραθαλάσσιας έπαυλης έξω από την πόλη.

http://odysseus.culture.gr/ Συντάκτης Ιάκωβος Γεωργίου, αρχαιολόγος